Τα προβλήματα της νιότης

  • Για σήμερα έχω άλλο ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.

Νομίζω, λοιπόν, ότι όταν κανείς είναι νέος, όταν κανείς δεν είναι ενταγμένος σε μια οικογένεια, σε μια δουλειά και σε όλες τις δραστηριότητες και δυστυχίες τότε είναι που μπορεί κανείς να αρχίσει να σπέρνει ένα σπόρο που θα ανθίσει στη διάρκεια της ζωής κάποιου, αντί να χαθεί σε όλα τα χωρίς νόημα και παράλογα κυνηγητά της καθημερινής μας ζωής. Και αυτό πραγματικά σημαίνει μία συνεχή δράση, που μπορεί να υπάρξει μόνο όταν υπάρχει ένταση, πίεση χρόνου και πάθος· όχι η επιφανειακή ένταση κάποιας σεξουαλικής ευχαρίστησης, ούτε η πίεση να προσαρμοστεί σε κάποιο ιδιαίτερο μοντέλο καπνίσματος μαριχουάνα ή πάρσιμο ναρκωτικών. Αυτές οι διάφορες μορφές καταχρήσεων και ικανοποίησης επιθυμιών παραμορφώνουν τον νου και καθώς κανείς μεγαλώνει γίνονται χειρότερες. Να γιατί κανείς δεν πρέπει να έχει επίγνωση μόνο των εξωτερικών πραγμάτων, αλλά και των βαθύτερων εσωτερικών κινήσεων, των επιθυμιών, των επιδιώξεων, των κινήτρων, των φόβων και των ανησυχιών.

Καλή εβδομάδα.
         Π

Όταν κανείς είναι νέος…

Για αρχή της νέας χρονιάς θα βάλω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι “ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ”, που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλή χρονιά
       Π.

Όταν κανείς είναι νέος πρέπει να είναι επαναστατημένος, όχι απλώς επαναστατικός, αυτό είναι κάτι που το κάνουν όλοι. Αλλά το να είσαι πραγματικά επαναστατικός, όχι με την Κινέζικη ή με την Κομμουνιστική έννοια, αλλά το να είσαι ψυχολογικά επαναστατικός σημαίνει μη αποδοχή οπουδήποτε μοντέλου φτιαγμένου από σένα ή από κάποιον  άλλο, σημαίνει καμία αίσθηση συμμόρφωσης, μη αποδοχή οποιουδήποτε είδους αυθεντίας, που σημαίνει ελευθερία από το φόβο. Και με αυτή την ελευθερία μπορεί να ζήσει κανείς ένα εντελώς διαφορετικό είδος ζωής, όχι μια ζωή εδραιωμένη από παλιότερη γενιά, με τους πολέμους της, με την ανταγωνιστική της ζωή, τους θεούς της, τις θρησκείες της, τους σωτήρες της και τους ιερωμένους της. Όλα αυτά είναι νεκρά και τελειωμένα.

 

Καλή χρονιά

                                      Ξεχάστηκα κι άργησα να ανεβάσω τις ευχές μου για την καινούργια χρονιά.

                                                                          Καλή χρονιά λοιπόν και θα τα πούμε.

 

 

Τα προβλήματα της νεότητας

Άλλα ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι. “Συναντώντας τη ζωή”, που μεταφράζω τελευταία.
Καλή εβδομάδα.
Π.

Δεν νομίζω ότι τα προβλήματα της νεότητας, της μέσης ηλικίας και των ηλικιωμένων μπορούν να διαχωριστούν, η νεότητα δεν έχει κάποιο ειδικό πρόβλημα. Μπορεί να φαίνεται έτσι επειδή οι νέοι μόλις αρχίζουν τις ζωές τους. Είτε κάνουμε ένα χάος τη ζωή μας από την αρχή κι έτσι είμαστε παγιδευμένοι σε ένα αδιέξοδο προβλημάτων, αβεβαιοτήτων, δυσαρέσκειας και απελπισίας ή όταν είμαστε νέοι –και νομίζω ότι ίσως αυτή είναι η μόνη στιγμή- βάζουμε ένα σωστό θεμέλιο. Δεν εννοώ ότι οι μεγαλύτεροι άνθρωποι δεν μπορούν να βγουν τελείως από την παγίδα στην οποία είναι παγιδευμένοι, αλλά για τους νέους μοιάζει πολύ πιο εύκολο να αρχίσουν να κατανοούν τι εξαιρετικό πράγμα είναι η ζωή.

 

Βαθιά ανακάλυψη

 

Άλλα ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι. “Συναντώντας τη ζωή”, που μεταφράζω τελευταία.
Καλή εβδομάδα.
           Π.

Έτσι, αν κανείς έχει πάει πολύ βαθιά στην ανακάλυψη του εαυτού του, τότε ο θρησκευόμενος νους όντως υπάρχει και δεν ανήκει σε κανένα άτομο. Είναι ο νους· είναι ο θρησκευόμενος νους πέρα από όλες τις ανθρώπινες προσπάθειες, απαιτήσεις, ατομικές παρορμήσεις, εξαναγκασμούς και όλα τα υπόλοιπα. Έχουμε περιγράψει μόνο το σύνολο του νου, που μπορεί να φαίνεται διαιρεμένος από τη χρήση διαφορετικών λέξεων, αλλά είναι κάτι συνολικό όπου όλα αυτά περιέχονται. Οπότε, ένας τέτοιος θρησκευόμενος νους μπορεί να δεχτεί κάτι που δεν είναι μετρήσιμο από το μυαλό. Αυτό το πράγμα δεν έχει όνομα· ούτε ναός, ούτε ιερέας, ούτε δόγμα μπορεί να το κρατήσει. Η άρνηση όλων αυτών και το να ζήσει κανείς σε αυτή την κατάσταση, είναι ο αληθινά θρησκευόμενος νους.

 

 

Ο θρησκευόμενος νους

Ακόμα ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, “Συναντώντας τη ζωή” με τίτλο, “Τι είναι ένας θρησκευόμενος νους”, που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλή εβδομάδα.
          Π

Έτσι ο θρησκευόμενος νους γνωρίζει αυτή την πλήρη, ολική καταστροφή και τι σημαίνει να είσαι σε μία κατάσταση δημιουργίας – πράγμα που δεν είναι ευμετάδοτο· και μαζί με αυτό υπάρχει η αίσθηση της ομορφιάς και της αγάπης, πράγματα που είναι αόρατα. Η αγάπη δεν είναι διαιρεμένη σε ιερή αγάπη και υλική αγάπη. Είναι αγάπη και μαζί της πηγαίνει φυσιολογικά, χωρίς λόγια και μία αίσθηση  πάθους. Δεν μπορεί να πάει κανείς πολύ μακριά χωρίς πάθος – το πάθος όντας ένταση. Δεν είναι η ένταση του να θέλεις να αλλάξεις κάτι, να κάνεις κάτι, η ένταση που έχει κάποια αιτία, κι έτσι όταν βγάλεις την αιτία, η ένταση εξαφανίζεται. Δεν είναι μία κατάσταση ενθουσιασμού. Η  ομορφιά μπορεί να υπάρξει μόνο όταν υπάρχει ένα αυστηρό πάθος. Ο θρησκευόμενος νους, όντας σε αυτή την κατάσταση, έχει μία ιδιαίτερη ποιότητα δύναμης.

 

Αίσθηση ομορφιάς

Για σήμερα έχω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, “Συναντώντας τη ζωή” που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλό Σαββατοκύριακο.
               Π.

Σε αυτή τη δημιουργία υπάρχει μία αίσθηση ομορφιάς, μιας ομορφιάς που δεν είναι φτιαγμένη από τον άνθρωπο, μιας ομορφιάς που είναι πέρα από τη σκέψη και τα συναισθήματα. Στο κάτω-κάτω η σκέψη και το συναίσθημα είναι απλές αντιδράσεις και η ομορφιά δεν είναι μία αντίδραση. Ένας θρησκευόμενος νους έχει αυτήν την ομορφιά, που δεν είναι η απλή αποδοχή της φύσης, των όμορφων βουνών και του βρυχώμενου ποταμού, αλλά μία εντελώς διαφορετική αίσθηση της ομορφιάς· και με αυτήν πηγαίνει η αγάπη. Δεν νομίζω ότι μπορείς να χωρίσεις την ομορφιά από την αγάπη. Ξέρετε, για τους περισσότερους από εμάς η αγάπη είναι κάτι οδυνηρό επειδή μαζί της έρχεται πάντα ζήλια, μίσος και κτητικά αισθήματα. Αλλά αυτή η αγάπη για την οποία μιλάμε είναι μία κατάσταση φλόγας χωρίς καπνό.

Οι ιδέες είναι παιδιά στείρων γυναικών

Ακόμα ένα απόσπασμα από το βιβλίο, “Συναντώντας τη ζωή” του Κρισναμούρτι, που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλό μήνα.
       Π.

Υπάρχει ένα Σανσκριτικό ρητό που λέει: «Οι ιδέες είναι παιδιά στείρων γυναικών». Νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς ικανοποιούμαστε με τις ιδέες. Μπορεί να θεωρήσετε τις ομιλίες που έχουν γίνει σαν μία διαδικασία ανταλλαγής ιδεών και απόρριψη παλαιών,  ή σαν μία διαδικασία άρνησης νέων ιδεών και παραμονή στις παλιές. Δεν αντιμετωπίζουμε καθόλου ιδέες. Δεν ασχολούμαστε καθόλου με ιδέες. Ασχολούμαστε με γεγονότα. Και όταν κανείς ενδιαφέρεται για γεγονότα, δεν υπάρχει προσαρμογή, είτε τα αποδέχεσαι είτε τα αρνείσαι. Μπορείς να πεις, «δεν μου αρέσουν αυτές οι ιδέες, προτιμώ τις παλιές, θα ζήσω με τη δική μου σύγχυση» ή μπορείς να συνεχίσεις με αυτό που είναι γεγονός. Δεν μπορείς να συμβιβαστείς, δεν μπορείς να προσαρμοστείς. Ο αφανισμός δεν είναι προσαρμογή. Το να προσαρμοστείς, το να πεις, «πρέπει να είμαι λιγότερο φιλόδοξος, όχι τόσο φθονερός», δεν είναι αφανισμός. Και πρέπει σίγουρα κανείς, να ξέρει την αλήθεια ότι η φιλοδοξία, ο φθόνος, είναι πράγματα αποκρουστικά, βλακώδη και πρέπει κανείς να εξαφανίσει όλους αυτούς τους παραλογισμούς. Η αγάπη δεν προσαρμόζεται ποτέ. Μόνο η επιθυμία, ο φόβος, η ελπίδα προσαρμόζονται. Γι’ αυτό η αγάπη είναι κάτι καταστροφικό, επειδή αρνείται να υιοθετήσει κάποιο μοντέλο ή να προσαρμοστεί σε αυτό.

Συναντώντας τη ζωή

 

Για σήμερα έχω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι,  “Συναντώντας τη ζωή”, που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλό Βράδυ.
       Π.

“Σίγουρα για να βρεις την πραγματικότητα, για να βρεις τον  «Θεό» ή ότι άλλο όνομα θες να του δώσεις, ο νους πρέπει να είναι μόνος, ανεπηρέαστος, επειδή τότε ένας τέτοιος νους είναι ένας καθαρός νους· και ένας καθαρός νους μπορεί να προχωρήσει. Όταν υπάρχει η πλήρης εξαφάνιση όλων όσων έχει δημιουργήσει ο νους σαν ασφάλεια, σαν ελπίδα και σαν αντίσταση στην ελπίδα -πράγμα που είναι η απελπισία- τότε σίγουρα έρχεται μία κατάσταση χωρίς φόβο στην οποία δεν υπάρχει ψυχολογικός θάνατος. Είναι πραγματικά εκπληκτικό. Εάν έχεις πάει σε βάθος σε αυτό θα ανακαλύψεις ο ίδιος ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως ο ψυχολογικός θάνατος. Υπάρχει μόνο εκείνη η κατάσταση της καθαρής λιτότητας του νου που είναι μόνος του”.

 

 

Για την άρνηση της εξουσίας

Μόλις πριν λίγο συνειδητοποίησα ότι έχω να ανεβάσω καινούργιο ποστ σχεδόν ένα μήνα. Για σήμερα, λοιπόν, άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο, “Συναντώντας τη ζωή” που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλό Σαββατοκύριακο.
               Π.

Είναι δυνατόν, λοιπόν, να αρνηθείς την εξουσία; Δεν εννοώ την εξουσία του αστυφύλακα, των νόμων της χώρας και όλα αυτά· αυτό είναι ανώριμο και ανόητο και θα μας καταλήξει στη φυλακή. Εννοώ την άρνηση της εξουσίας που έχει επιβληθεί από την κοινωνία βαθιά στην ψυχή, στη συνείδηση· την άρνηση της εξουσίας κάθε εμπειρίας, κάθε γνώσης έτσι ώστε ο νους να βρίσκεται σε μία κατάσταση όπου δεν ξέρει τι θα γίνει, αλλά ξέρει μόνο τι δεν είναι αλήθεια.

   Ξέρετε, αν έχεις εμβαθύνει σε αυτό πολύ βαθιά, σου δίνει μία εκπληκτική αίσθηση ενσωμάτωσης, δεν είσαι χωρισμένος σε συγκρουόμενες, αντίθετες επιθυμίες· βλέποντας τι είναι αληθινό, τι είναι ψεύτικο ή βλέποντας το αληθινό μέσα στο ψεύτικο, σου δίνει μία αίσθηση αντίληψης, μία διαύγεια. Και τότε ο νους, βρίσκεται σε μία θέση –έχοντας εξαφανίσει όλες τις ανασφάλειες, τους φόβους, τις φιλοδοξίες, τις ματαιοδοξίες, τα οράματα, τους σκοπούς, τα πάντα- σε μία θέση όπου ο νους είναι εντελώς μόνος, ανεπηρέαστος.