3 Κοκαλιάρες Καραμέλες

Για  σήμερα έχω άλλο ένα βίντεο από τη σειρά της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ,  “Ένα γράμμα μία ιστορία”.  Η σημερινή ιστορία έχει τίτλο, “3 Κοκαλιάρες Καραμέλες”. Έχει πλάκα…
Καλή εβδομάδα.
Π.

 

 

 

 

 

 

Για τον διαλογισμό

Για σήμερα  έχω κι άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι “Συναντώντας τη ζωή” που όπως σας έχω πει μεταφράζω αυτόν τον καιρό.Θα ενδιαφέρει κυρίως όσες και όσους ασχολούνται με τον διαλογισμό. Στο απόσπασμα  αυτό ο Κρισναμούρτι μιλάει για τον Διαλογισμό, και είναι από μία συνέντευξη που έδωσε στο B.B.C.  Αποφάσισα να το ανεβάσω ύστερα από ένα μέιλ που μου έστειλε ένας φίλος και μου λέει ότι έχει την εντύπωση ότι ο Κρισναμούρτι είναι εναντίον του διαλογισμού. Όπως θα δείτε, δεν είναι εναντίον του διαλογισμού γενικώς, αλλά μόνο κάποιων περιπτώσεων.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                   Π.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ
Δημοσιογράφος: Τι εννοείτε λέγοντας διαλογισμός; Η λέξη αυτή εμφανίζεται συχνά στα βιβλία σας. Την κοίταξα στο Λεξικό της Οξφόρδης προτού έρθω να σας δω και λέει ότι διαλογισμός σημαίνει ικανοποίηση της σκέψης. Αλλά εσείς δεν θέλετε να το κάνουμε αυτό.
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Κανείς πρέπει να πάει σε βάθος για να ξέρει τι σημαίνει πραγματικά. Για μένα ο διλογισμός είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα.

Δημοσιογράφος: Μήπως αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί καλύτερα, λέγοντάς μου τι δεν είναι διαλογισμός;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Μόλις ετοιμαζόμουν να το πω αυτό. Βλέπετε, υπάρχουν διάφορες σχολές διαλογισμού. Προσφέρουν πολλά συστήματα, πολλές μεθόδους και λένε ότι αν εξασκείς αυτές τις μεθόδους την μία ημέρα μετά την άλλη, θα πετύχεις κάποια μορφή φώτισης, κάποια εξαιρετική εμπειρία. Πρώτα απ’ όλα, η όλη ιδέα για συστήματα, για μεθόδους διαλογισμού, συνεπάγεται μηχανική επανάληψη και κάτι τέτοιο δεν είναι διαλογισμός. Τώρα, είναι δυνατόν να μην θολώσεις τον νου με την επανάληψη, αλλά να έχει επίγνωση της κίνησης της σκέψης – χωρίς καταπίεση, χωρίς να προσπαθείς να ελέγξεις τις σκέψεις, αλλά απλώς να έχεις επίγνωση της όλης κίνησης της σκέψης, με αυτή τη φλυαρία να συνεχίζεται;  

Δημοσιογράφος: Αλλά κάνουμε τις σκέψεις μας λέξεις όλη την ώρα, αυτό δεν κάνουμε;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Έτσι είναι. Η σκέψη υπάρχει μόνο με λέξεις ή με εικόνες. Ο διαλογισμός απαιτεί την πιο εξαιρετική πειθαρχία, όχι την πειθαρχία της καταπίεσης και της συμμόρφωσης, αλλά εκείνη που έρχεται όταν παρατηρείς τη σκέψη σου, όταν υπάρχει παρατήρηση της σκέψης. Αυτή ακριβώς η παρατήρηση φέρνει τη δική της εξαιρετική, λεπτή πειθαρχία. Αυτό είναι απολύτως αναγκαίο.  

Δημοσιογράφος: Πρέπει κανείς να ορίσει ορισμένη ώρα γι’ αυτό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Όχι, κύριε, μπορείς να διαλογιστείς οποιαδήποτε ώρα. Μπορείς να το κάνεις όταν κάθεσαι σε ένα λεωφορείο – δηλαδή να βλέπεις και να παρατηρείς. Να προσέχεις ό,τι συμβαίνει γύρω σου και ό,τι συμβαίνει μέσα σου – να έχεις επίγνωση της όλης κίνησης. Βλέπετε, ο διαλογισμός είναι μία μορφή αδειάσματος του νου από οτιδήποτε γνωστό. Χωρίς να γίνει αυτό δεν μπορείς να γνωρίσεις το άγνωστο. Για να δεις οτιδήποτε καινούργιο, εντελώς καινούργιο, ο νους πρέπει να είναι άδειος από όλο το παρελθόν. Η αλήθεια ή ο Θεός ή ό,τι όνομα θέλετε να του δώσετε πρέπει να είναι καινούργιο και όχι κάτι που είναι το αποτέλεσμα προπαγάνδας, το αποτέλεσμα διαμόρφωσης. Ο Χριστιανός είναι διαμορφωμένος από 2.000 χρόνια προπαγάνδας, ο Ινδουιστής και ο Βουδιστής είναι το ίδιο διαμορφωμένοι. Γι’ αυτούς, λοιπόν, ο Θεός ή η Αλήθεια είναι αποτέλεσμα προπαγάνδας. Αλλά αυτό δεν είναι Αλήθεια. Η Αλήθεια είναι κάτι ζωντανό κάθε μέρα. Επομένως ο νους πρέπει να είναι άδειος για να κοιτάξει την Αλήθεια.

Δημοσιογράφος: Δηλαδή σβήνεις τα πάντα, για να το πω έτσι;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Αυτό είναι ο διαλογισμός.

Δημοσιογράφος: Και μετά έχεις πλήρη χαλαρή αντίληψη της πραγματικότητας.
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ακριβώς. Και η πραγματικότητα δεν είναι κάτι στάσιμο· είναι κάτι εξαιρετικά ζωντανό. Και επομένως ο νους που βρίσκεται πραγματικά σε διαλογισμό, ο διαλογιζόμενος νους, είναι ένας πολύ σιωπηλός νους και η σιωπή δεν είναι αποτέλεσμα κατάπνιξης του θορύβου. Δεν είναι το αντίθετο του θορύβου. Έρχεται όταν ο νους κατανοήσει εντελώς τον εαυτό του· οπότε δεν γίνεται καμία απολύτως κίνηση, που σημαίνει ότι τα ίδια τα εγκεφαλικά κύτταρα έχουν γίνει σιωπηλά. Και τότε σε αυτή τη σιωπή συμβαίνουν τα πάντα. Αυτό είναι κάτι εκπληκτικό εάν το έχει παρατηρήσει κανείς. Αυτό είναι πραγματικός διαλογισμός, όχι αυτή η κάλπικη αποδοχή της αυθεντίας και η επανάληψη λέξεων και όλη αυτή η ιστορία. Όλα αυτά είναι ανοησίες.

 

 

 

Τα Ιμαλάια

Στο βιβλίο του Κρισναμούρτι  “Συναντώντας τη ζωή” που μεταφράζω, όπως σας έχω πει, αυτό τον καιρό, συνάντησα μία περιγραφή του Κρισναμούρτι για τα Ιμαλάια που μου άρεσε πολύ και είπα να την ανεβάσω εδώ.
Καλή εβδομάδα
Π.

“Καθώς στεκόταν σε εκείνο το λόφο, είδε από μακριά 300 μίλια από τα Ιμαλάια, σχεδόν από τη μία άκρη του ορίζοντα στην άλλη, με βαθιές, σκοτεινές κοιλάδες, με την μια κορυφή μετά την άλλη, με ατελείωτο χιόνι, χωρίς κανένα σπίτι στη θέα, κανένα χωριό, καμία καλύβα. Ο ήλιος άγγιζε τις πιο υψηλές κορυφές και ξαφνικά όλη η οροσειρά έμοιαζε σαν να ήταν μέσα στις φλόγες. Έμοιαζε σαν να φλεγόταν από μέσα, μία λάμψη απίστευτης έντασης. Οι κοιλάδες έγιναν σκοτεινότερες και η ησυχία ήταν απόλυτη. Καθώς ο ήλιος ανέτειλε από την μακρινή ανατολή, η απεραντοσύνη, η απόλυτη αγνότητα αυτών των γιγάντιων βουνών έμοιαζε τόσο κοντά που κανείς θα μπορούσε σχεδόν να τα αγγίξει, αλλά ήταν πολλές εκατοντάδες μίλια μακριά.
Και η ημέρα άρχισε. Καμία απορία γιατί ο άνθρωπος έχει λατρέψει αυτά τα όρη· είναι ιερά για να λατρεύονται από μακριά. Όλοι οι αρχαίοι έκαναν θεούς από αυτά, γιατί εκεί οι ουράνιοι έκαναν την κατοικία τους. Τώρα έχουν γίνει χιονοδρομικές πίστες, με ξενοδοχεία, πισίνες και φασαρία. Αλλά όχι ανάμεσα σε εκείνα τα άφθαρτα και σκληρά χιόνια.Εκεί η  ομορφιά είναι ακατάλυτη και άπειρα επικίνδυνη.”

 

 

Τα βίντεο του Παραμυθά

Μετά το προηγούμενο ποστ που ανέβασα για τα βιβλία του Παραμυθά, πήρα κάποια μηνύματα φίλων που με ρωτάνε πού μπορούν να δουν βίντεο του Παραμυθά. Υπάρχουν τα τελευταία 26 που έγιναν στο VIMEO κι όποιος θέλει μπορεί να πάει κάνοντας κλικ ΕΔΩ. Και είπα να ανεβάσω σήμερα και την πρώτη ιστορία του Παραμυθά, που λέει ποιος είναι.
Καλό βράδυ.
     Π.

 

 

 

 

 

Παγκόσμια ημέρα χορτοφαγίας

Κάποια στιγμή σήμερα το απόγευμα είπαν στην τηλεόραση ότι σήμερα είναι Παγκόσμια ημέρα χορτοφαγίας. Μπηκα στο ίντερνετ και είδα ότι ήταν την 1η Οκτωβρίου, τελικά.
Η Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας πρωτογιορτάστηκε στις ΗΠΑ το 1977 από την Εταιρεία Χορτοφάγων Βορείου Αμερικής  και σε παγκόσμια κλίμακα ένα χρόνο αργότερα, όταν υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Ένωση Χορτοφάγων (International Vegan Union). Από τότε γιορτάζεται κάθε χρόνο την  1η Οκτωβρίου.  Σύμφωνα με την IVU, θέλει να αναδείξει τη χαρά, την ευσπλαχνία και τις πιθανότητες μακροζωίας, που προσφέρει η χορτοφαγία. Χορτοφάγος είναι αυτός που δεν τρώει κρέας ζώων και  ψαριών,  και τα προϊόντα τους. Υπάρχουν κατηγορίες χορτοφάγων που τρώνε γαλακτοκομικά, αυγά ή προϊόντα από την εργασία των ζώων, όπως το μέλι. Πολλοί χορτοφάγοι αποφεύγουν να φοράνε ρούχα που προέρχονται από σφαγή ζώων, όπως μάλλινα, γούνες και δερμάτινα. Και θα κλείσω με κάτι που διάβασα ότι είχε πει ο Μπέρναρντ Σω: “Τα ζώα είναι φίλοι μου και δεν μπορώ να τρώω τους φίλους μου”. Αυτά.
Καλό βράδυ και καλή εβδομάδα.
Π.

 

 

 

Τα βιβλία του Παραμυθά

Τελευταία, μερικοί φίλοι με έχουν ρωτήσει πόσα και ποια είναι τα βιβλία του ΠΑΡΑΜΥΘΑ. Σήμερα το θυμήθηκα  και σκέφτηκα να ανεβάσω ένα ποστ με τα εξώφυλλα των βιβλίων.
Είναι εννιά. 
Τα επτά είναι από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ  και τα δύο από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ.
Καλή εβδομάδα.
            Π.

                                          

 

 

 

 

“Η Αχτένιστη Αγελάδα”

Σήμερα θα ανεβάσω άλλο ένα βίντεο από τη σειρά “ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ” που το βρήκα πολύ διασκεδαστικό. Είναι για το γράμμα “Α” και έχει τίτλο, “Η Αχτένιστη Αγελάδα”.
Καλό Σαββατοκύριακο
            Π.

 

 

 

“Εικονική πραγματικότητα”

Για σήμερα σκέφτηκα να βάλω ένα ακόμα ποίημα από το βιβλίο μου “ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ”, με ποιήματά μου και ανάλογα κείμενα του Κρισναμούρτι. Και πρώτα το ποίημα.

ΕIΚΟΝIΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤIΚΟΤΗΤΑ
Εκεί στο παγκάκι, κοίταξες ήσυχα
κι απίστευτα θλιμμένος, προς τη θάλασσα.
Δίχως να κλαις, στα μάτια σου κύλαγαν δάκρυα.
Τι παράξενη γαλήνη!
Κι ύστερα έκλεισες τα μάτια σου
κι άρχισες να βουλιάζεις πετώντας,
σαν κομμάτι χαρτί που πέφτει από ψηλά.
Και τότε την είδες. Ναι, ήταν εκεί!
Απίστευτα ζωντανή εικόνα! Σαν πραγματική!
Έλαμπε ολόκληρη. Η τέλεια παραίσθηση!
Τόσο τέλεια που της μίλησες κανονικά.
«Εσύ είσαι;» ρώτησες.
«Ναι», είπε χωρίς να κουνάει τα χείλια της.
Και τότε κατάλαβες. «Χωρίζουμε;» τη ρώτησες.
«Έτσι μοιάζει», είπε.
Βούλιαζες στην ηδονή της σκηνής
έχοντας επίγνωση της παραίσθησης,
αλλά και μια περίεργη αίσθηση κάτι «μαγικού».
Είσαστε κι οι δυο εκεί,
στην κηδεία της σχέσης σας.
Είχε πεθάνει, ίσως και να είχε δολοφονηθεί,
ίσως και να είχε αυτοκτονήσει,
ίσως κι αυτή να ήταν μια παραίσθηση.
«Αντίο», είπες σε λίγο.
Και τότε, χωρίς να αγγιχτείτε ούτε στο ελάχιστο,
είχες εκείνη την τρομερά έντονη αίσθηση
ότι σ’ αγκάλιασε και σου ‘δωσε ένα φιλί.
Άνοιξες τα μάτια σου.
Η καρδιά σου ήταν σαν ανοιχτή πληγή.
Απίστευτα ευαίσθητος, ήσουν γεμάτος τρομερή ενέργεια.
Και τότε έγινε κάτι περίεργο.
Μια τρομαχτική θλίψη άρχισε να σε τυλίγει.
Βούλιαζες μέσα της ανίκανος να αντισταθείς.
Είχε μέσα της μια παράξενη νοσταλγία για κάτι,
μια παράξενη καλοσύνη και μοναξιά.
Και τότε είδες πως αυτή η θλίψη, όπως κι η μοναξιά,
δεν ήταν μόνο δική σου.
Ήταν η θλίψη κι η μοναξιά όλων των ανθρώπων.

Και τώρα το κείμενο του Κρισναμούρτι  που αυτή τη φορά είναι ένα ποίημα με τίτλο, “Η Αναζήτηση” από το βιβλίο του «ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑI ΠΟIΗΜΑΤΑ», που κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

«Όπως το γεμάτο, βαρύ σύννεφο
αδειάζει το φορτίο του
κι εξαφανίζεται απ’ τους ουρανούς
αφήνοντας ξανά γυμνό το στερέωμα,
έτσι κι ο έρωτάς που είναι γεμάτος,
που είναι παντοδύναμος,
που δημιουργεί και καταστρέφει·
ο έρωτας
που είναι τόσο θριαμβευτικός στην αρχή,
τόσο γεμάτος επιθυμίες,
τόσο όμορφος στην πλήρη άνθισή του,
τόσο ασυγκράτητος στην ικανοποίησή του,
μαραίνεται σαν το φύλλο,
για να ξαναγεννηθεί
και να μαραθεί και πάλι
σαν το φύλλο.
Κι ο άνθρωπος
που αναζήτησε την ευτυχία
στον έρωτα,
είναι σαν το θλιμμένο δέντρο,
που ‘χει χάσει τα ευτυχισμένα φύλλα του.

 

 

Η αγάπη των δέντρων

Για σήμερα έχω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το “ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ”.
Καλό Σαββατοκύριακο.
             Π. 

Η αγάπη των δέντρων είναι –ή θα έπρεπε να είναι- μέρος της φύσης μας, σαν την αναπνοή. Είναι μέρος της γης σαν κι εμάς, γεμάτα ομορφιά και παράξενα απόμακρα. Είναι ακίνητα, γεμάτα φύλλα, πλούσια σε φως και γεμάτα άγρια χαρά όταν υπάρχει καταιγίδα. Κάθε φύλλο, ακόμα και στην πιο ψηλή κορφή, χορεύει με το απαλό αεράκι και οι σκιές καλωσορίζουν τον δυνατό ήλιο. Καθώς κάθεσαι με την πλάτη σου ακουμπισμένη στον κορμό του, εάν είσαι πολύ ήσυχος, θα δημιουργήσεις μία ακατάλυτη σχέση με τη φύση. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν χάσει αυτή τη σχέση· κοιτάζουν όλα εκείνα τα βουνά, τις κοιλάδες, τους χείμαρρους και τα χιλιάδες δέντρα, καθώς περνούν με τα αυτοκίνητά τους ή ανεβαίνουν στους λόφους φλυαρώντας, αλλά είναι πολύ απορροφημένοι από τα προβλήματά τους για να κοιτάζουν και να είναι ήσυχοι.

 

 

 

 

Ο υπέροχος υπναράς

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα βίντεο από τη σειρά, “Ένα γράμμα μία ιστορία”. Είναι για το γράμμα “Υ” και έχει τίτλο, “Ο υπέροχος υπναράς¨.

Καλή εβδομάδα.
      Π.